22 Ocak 2014 Çarşamba

Lisa'm

2008 yilinda tanistik. Evimize geldigimizde henuz sadece 3,5 aylikti. Hic egitimi yoktu. Bugun ogrendigi herseyi ben ogrettim ona. O da bana cok sey ogretti. Sabiri vemkosulsuz sevgiyi. Isten saat kacta donersem doneyim, kizmadan ve hesap sormadan hep ayni coskuyla karsiladi beni. Onu gorunce yorgun oldugumdan utanirdim. Taniyanlar bilir oyle boyle sevmem Lisayi cok severim! Hastanede calistigim zamanlarda nasil birinin cocugunu sorarsiniz oyle sorarlardi "Lisa nasil" diye. Gece gec vakit yorgun argin eve geldigimde bile mutluluk dolardi hep icim. 



Evde evcil hayvan buyuk sorumluluk. Pek cok organizasyon oncesi eve ugrayip Lisa’yi disari cikartip sonra ise gittigim olmustur. Hepsine degiyor tabi o cene dize konmuyor mu? Hic stres falan kalmiyor insanda. 

Lisa ben yalniz yasadigimda basladi benle olmaya, ne zaman gercekten yalniz kalsam dinledi beni sabirla. 


Cok mutlu, her zaman hep sevgi dolu. Uzun yillar saglikla benle olmasini diliyorum hep. 


Bazen Ömer ve Toygun evde yokken basbasa kaldigimizda eski Cekmekoy gunleri geliyor aklima, Lisa ile basbasa hayatimiz. Bir garip oluyor icim. Lisa kocaman bir aile verdigim icin cok mutluyum. Sanki simdi o daha da mutlu.

Iyi ki var Lisa iyi ki var evcil hayvanlar.


cgs

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder