27 Ocak 2014 Pazartesi

Yasasin mektuplar ve kartlar

Bir mektup ya da bir kart, hicbir sms tutamaz yerini. Kavusmaya bir adim kala gibi bir his uyandiriyor icimde. Klasik belki ama bir o kadar da dogru degil mi? Onun parmaklarinin degdigini kagidi tutmak, o kagidin onunla ayni odada bulundugunu bilmek. Bir kere daha dusunulerek, daha hissedilerek ve yavas yazildigindan daha omurluk. 

Hangi sms'i saklayabiliriz sonsuza dek, hangi sms'e kokumuzu surebiliriz, hangi sms'e ya da telefon konusmasina parmak  izimizi birakabiliriz. 

Kardesim 5 ay kaldigi Paris'den bana 4 kart gonderdi. Yuzlerce kez mesajlastik, onlarca kez telefonla konustuk, yillar sonraya ne kalacak elimde... Iste o sicak 4 kart kalacak. 



Her zaman yazmayi seven biri oldum, ozellikle duygulari kagida kalemle yazanlardan ve yazdiklarimi sevdiklerime veren. Bana yazilanlari saklayana. Sanirim annem ve babamdan gecti bu duygu bana. Annem ve babam hep bize sevgisi gosterdi hala da gosterir; ama hep yazarlardi hala yazarlar. Bana kazandirdiklari en guzel seylerden biri. 

Simdi ogluma yaziyorum. Her yilbasi aksami bir mektup, uzun ve o gunlerde ne yaptigi ile ilgi. Dayanabilirsem 18. yas gununde hepsini verecegim.

Keske herkes kisa bile olsa yazsa. Yillar sonraya daha guzel bir ani olamaz. 

cgs

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder